Voorlezen

25 April | 2013

Rijksmuseum Gisteren ging ik naar het Rijksmuseum om voor te lezen uit Het grote Rijksmuseum voorleesboek.
Ik schreef een verhaal bij dit schilderij van Hendrick Avercamp. Winterlandschap met schaatsers.

Na het voorlezen gingen we met onze neus voor het schilderij staan om te zoeken naar een hondje, een spookhondje, een kakbootje en een jongetje. Ik was een beetje bang voor al die kleine enthousiaste kindervingers zo vlak bij een echte Avercamp, maar het liep allemaal goed af.

Kees Keijer maakte er een foto van. Daar staan alle kinderen net heel rustig te kijken. Een jongetje houdt zelfs braaf zijn handen op zijn rug.

Ik vond het fijn om te doen. Van mij mogen ze het nog eens organiseren.
Na het voorlezen was er een signeersessie met alle schrijvers die waren komen voorlezen. Dat was lekker chaotisch. Er waren flink veel schrijvers, flink veel kinderen en flink veel grote boeken.

Op de terugweg ging ik langs het portret dat Rembrandt van Jan Six maakte, want dat hangt maar even in het museum. Daarna hielp ik een verdwaalde Amerikaan. 'It's very confusing here,' zei hij. Dat vond ik eigenlijk ook, maar de uitgang wist ik nog wel vinden.

 

Veel

05 Maart | 2013

Caillebotte

Hoeveel moois kun je in één weekend stoppen?
Veel.

Vrijdag gingen we naar een jubileumoptreden van De Kift. Een zaal die kolkte van het enthousiasme.
Een dag later keken we in Het Waalres Museum naar damast uit zestienhonderdzoveel en naar een jurk die gemaakt was van inlegkruisjes. Allebei wonderbaarlijk. De jurk werd ontworpen door Agnes van Dijk.

En nog een dag later keken we in Het Gemeentemuseum Den Haag naar het werk van een van mijn lievelingsschilders: Gustave Caillebotte. Ingrid Godon en Toon Tellegen maakten een prachtig boek bij de tentoonstelling. En dan was er nog werk van Luc Tuymans. En het museum zelf niet te vergeten. Als toetje gingen we naar een film in Zaandam.

Een overvol programma, maar het liep nu eenmaal zo. En op de een of andere manier regen de indrukken zich moeiteloos aaneen. Het was veel, maar ook ongelooflijk mooi en kennelijk stonden de luikjes in mijn hoofd wijd open.

Ik heb er wel iets aan over gehouden. Een Kift liedje dat ik niet meer kwijt raak:
Die ogen waarmee jij naar me keek dat waren mooitjes…
Het blijft maar rondzingen en rondtetteren. Hier kun je naar De Kift luisteren. Doe maar niet, het is levensgevaarlijk. (Luister vooral niet naar track 14 over die mooitjes. Je bent gewaarschuwd.)